26.04.2012 | 
Autor:
Istota wspomnień polega na tym, że nic nie przemija.
Elias Canetti (1905-1994)
Rolą bibliotekarskiego zawodu jest m.in. dokumentowanie przeszłości i teraźniejszości, którą tworzą ludzie. Najczęściej jest to praca zespołów historyczno-pamiętnikarskich podejmujących tematykę wspomnieniową. Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich wpisuje się w ten kierunek najczęściej poprzez różnego rodzaju publikacje. Pierwsze książki zawierające wspomnienia o nieżyjących bibliotekarzach polskich ukazały się w serii Książki o Książce Wydawnictwa Ossolineum; były to: Twórcy nowoczesnego bibliotekarstwa polskiego (Wrocław 1974) i Portrety bibliotekarzy polskich (Wrocław 1980). Ponad dziesięć lat później w SBP zainicjowano wydawnictwo ciągłe zatytułowane Bibliotekarze polscy we wspomnieniach współczesnych, wydawane wspólnie z Komisją Historyczną Zarządu Okręgu Stołecznego SBP.
W dniu 2 marca 2012 r., o godz. 1100 odbyło się uroczyste otwarcie Filii nr 2 dla Dorosłych przy ul. Sienkiewicza 67, do niedawna zwanej – z uwagi na położenie – Biblioteką przy Trakcie Piotrkowskim. Ten świąteczny dzień dla śródmiejskich bibliotek był okazją do zaproszenia wielu gości, poczynając od władz miasta, poprzez reprezentację środowiska ludzi związanych z kulturą, a kończąc na przyjaciołach i czytelnikach oraz mediach.
W dniu 13 lutego 2012 r. o godz. 1700 w siedzibie Katedry Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej Uniwersytetu Łódzkiego odbyło się spotkanie Łódzkiego Towarzystwa Przyjaciół Książki związane z promocją publikacji Słownik pracowników książki polskiej. Suplement III pod red. Hanny Tadeusiewicz i Podręczny słownik bibliotekarza w opracowaniu Grzegorza Czapnika i Zbigniewa Gruszki przy współpracy Hanny Tadeusiewicz.
Przybywającym na spotkanie prof. Grzegorz Matuszak przedstawiał Kronikę ŁTPK, w której uczestnicy składali podpisy potwierdzające obecność.
Zebranych powitała dr hab. prof. UŁ Jadwiga Konieczna – kierownik Katedry Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej Uniwersytetu Łódzkiego i oddała głos prezes ŁTPK – Barbarze Czajce, dyrektor Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi, która rozpoczęła spotkanie – tym razem poszerzone o osoby niezrzeszone, a zainteresowane tematem.
Bajki rymowane w biblioterapii / Agnieszka Łaba . – Kraków, 2010 r.
Autorka sama napisała rymowane bajki uznając rytm za ważny element uwydatniający znaczenie tekstu i opisywanych wydarzeń. Rym pełni tu funkcje instrumentacyjną. “Bohaterowie opowiadań borykają się z problemami, rozwiązują je, zachęcają do myślenia, pozwalają dziecku uwierzyć w sukces…” Bajki skierowane są do dzieci w wieku 8-14 lat z zaburzeniami emocjonalnymi. Publikacja zawiera gotowe scenariusze, sprawdzone w praktyce.
Opublikowano: Nowości z metodycznej półki | 
Tagi: biblioterapia | 
Możliwość komentowania jest wyłączona.
W dniach 8-10 czerwca 2011 r., odbyły się kolejne 13 Ogólnopolskie warsztaty Języka Haseł Przedmiotowych Biblioteki Narodowej i Uniwersalnej Klasyfikacji Dziesiętnej w Warszawie, w Bibliotece Narodowej, w Audytorium im. Stefana Dembego.
Pierwsze dwa dni poświęcone były Językowi Haseł Przedmiotowych BN, referentami byli głównie członkowie zespołu Pracowni JHP BN, którzy zaprezentowali kierunek zmian i stan prac nad słownictwem.
Liberatura (od. łac. liber – księga oraz wolny), to nowy gatunek literacki, gdzie ważny jest nie tylko sam tekst ale także książka jako jego nośnik: jej kształt, format, krój pisma, rodzaj papieru, ilustracje, grafika. Wszystko to stanowi integralną całość, książka może przybrać dowolny wygląd i kształt – niekoniecznie kodeksu.
W Polsce koncepcję liberatury wysunął w 1999 r. Zenon Fajfer autor książek liberackich, tworzonych indywidualnie i wspólnie z Katarzyną Bazarnik. To oni w 2002 r. założyli w Krakowie pierwszą Czytelnię Liberatury w Małopolskim Instytucie Kultury, w której zebrane zostały przykłady książek liberackich z różnych krajów i epok, co pozwoliło odczytać te dzieła w nowym kontekście.
W tym samym roku Universitas wydał pierwszą pozycję krytycznoliteracką poświęconą temu zjawisku – tom szkiców Od Joyce’a do liberatury pod red. K. Bazarnik – wzbudzając zainteresowanie środowiska akademickiego. W 2003 r. magazyn Ha!art poświęcił liberaturze dwa numery inicjując także unikalną na polskim rynku wydawniczym serię Liberatura, której redaktorami zostali Z. Fajfer i K. Bazarnik.
Od 2008 r. w Bibliotece Sztuki w Małopolskim Instytucie Kultury prowadzą cykliczne spotkania poświęcone twórcom liberatury i ich książkom.
Po upływie dekady od pojawienia się terminu, liberatura weszła do oficjalnego języka teoretycznoliterackiego, czego wyrazem stało się m.in. opracowanie hasła o tej treści w materiałach do nowej edycji Słownika rodzajów literackich pod red. Grzegorza Gazdy (Zagadnienia Rodzajów Literackich, tom L, 1-2 [99-100] 2007).
Koncepcja liberatury wykorzystywana jest w recenzjach i omówieniach krytycznych, w pracach magisterskich i doktorskich. W kilku ośrodkach uniwersyteckich (min. Krakowie, Łodzi, Wrocławiu, Poznaniu i Lublinie) rozwijane są badania poświęcone temu zagadnieniu. Liberatura pojawia się także w programach studiów. Poprzez przekłady oryginalnych utworów, artykułów, wystawy i międzynarodowe konferencje, idea zaczyna docierać do odbiorcy zagranicznego.