Archiwum wpisów
Maj 2015
P W Ś C P S N
« Kwi   Cze »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
wait
wait

Herbatka PO JAPOŃSKU

Na początku spotkania został przypomniany japoński laureat Nagrody Nobla i jego powieści:

Yasunari Kawabata urodził się w połowie roku kończącego dziewiętnaste stulecie – 14.06.1899 roku. Bardzo szybko, bo w wieku 3 lat stracił rodziców a parę lat później babcię i siostrę co musiało wywrzeć ogromny wpływ na jego życie i twórczość. Studiował na Cesarskim Uniwersytecie w Tokio. Już w trakcie studiów pracował w redakcji pisma Bungei Shunjū. Po studiach razem z innym pisarzem założył pismo Bungei Jidai. Rok po zakończeniu studiów odniósł pierwszy sukces jako literat opowiadaniem Tancerka z Izu. Ożenił się i mieszkał w Tokio. W czasie wojny podróżował i zajmował się pracą naukową. Po wojnie, przez siedemnaście lat, był prezesem japońskiego PEN Clubu. W 1968 roku jako pierwszy japoński pisarz otrzymał Nagrodę Nobla – podobno wyprzedzając Witolda Gombrowicza o jeden punkt. Bardzo schorowany, dwa lata po śmierci swojego przyjaciela popełnił samobójstwo w 1972 roku.

Polecam bardzo dobrze wprowadzające w klimat Japonii powieści Kawabaty:

“Kraina śniegu”- o otoczeniu i postaciach – między innymi dwóch postaciach kobiecych Komako i Yoko – wiemy tyle ile wie bohater główny powieści Shimamura. Powieść zanurzona w przyrodzie, oniryczna, przenosząca w świat zagadkowej kultury i tradycji. Poznajemy subtelne wykształcone gejsze, zjawiskową naturę. Wszystko może urastać do rangi symbolu. Piękna, kunsztowna proza pozwalająca zadziwić się i zachwycić jakże innym światem.

“Głos góry” – na tle codziennego życia tradycyjnej japońskiej rodziny poznajemy rozterki, marzenia, sny  i niepokoje, mądrość i gorycz starości człowieka, któremu wspomnienia nakładają się na miłość do młodej synowej. A przecież słyszy już”głos góry” czyli czuje zbliżającą się śmierć.

“Śpiące piękności”- akcja powieści toczy się w domu schadzek gdzie obok uśpionych, pięknych, młodych dziewczyn kładą się do snu starsi panowie. To powieść niezwykła, ale opowiadająca o jakże powszechnym odczuwaniu samotności.

Tysiąc żurawi” – bohater przeżywa miłość najpierw do kochanki swojego ojca a potem do jej córki. Żeni się zaś z młodą niewinną dziewczyną. chusta z tysiącem żurawi nawiązuje do opowieści o Sadako Sasaki, która zmarła na chorobę popromienną kilka lat po wybuchu bomby jądrowej. Dziewczynka nie zdążyła złożyć tysiąca żurawi z papieru, które miały jej zapewnić wyzdrowienie. Ile żurawi musi złożyć wewnętrznie zagubiony, uciekający przed uczuciami bohater powieści aby odkupić swoje błędy?

Nawiązując do ostatniej z powieści oraz Sadako Sasaki,  gospodyni spotkania zaprezentowała  jedną z legend japońskich “Żuraw”.

Jest to opowieść o młodym człowieku, który uratował żurawia wyciągając z jego skrzydła strzałę. Żuraw odwdzięczył się przybierając postać młodej dziewczyny, która zamieszkała w chacie mężczyzny. Była jego żoną, prowadziła gospodarstwo i uczyniła go bogatym tkając przepiękne tkaniny sprzedawane potem w zamku.  Niestety młodzieniec nie potrafił powstrzymać swojej ciekawości i mimo, że przyrzekł nie podglądać tkającej żony, zajrzał przez szparę. I tu skończyło się jego szczęście. Zobaczył siedzącego przy krosnach żurawia, który wplatał w tkaninę wyrywane sobie pióra przypłacając to zdrowiem. Z pokoiku wyszła dziewczyna, ale odfrunęła na zawsze jako żuraw.

Po rozdaniu kartek papieru wszyscy obecni przystąpili do nauki robienia żurawia metodą origami. Udało się. Powstało ponad czterdzieści żurawi. To co prawda nie tysiąc, ale jakiś początek jest.

Przyszedł czas aby napić się herbaty. Co prawda nie było prawdziwej ceremonii parzenia herbaty, ale wszyscy przybyli mieli możliwość sprawdzić jak smakują herbaty japońskie: matcha i genmaicha z ryżem.

W drugiej części spotkania Prezes Klubu Yakumo Goto profesor Jolanta Młodawska-Bronowska opowiedziała o swoich podróżach po Japonii. Pokazała też zdjęcia ze swoich bogatych zbiorów. To była piękna podróż po ciekawych zakątkach kraju kwitnącej wiśni. Trudno było wrócić do rzeczywistości.

Możliwość komentowania jest wyłączona.