Archiwum wpisów
Październik 2013
P W Ś C P S N
« Wrz   Lis »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
Galeria

Wierzę w Świętych obcowanie,

w ścieżkę trudną nad wiecznością,

wierzę w poza czas i pamięćimagesCAN5DLEQ

sięgający wspólny Kościół.

Wierzę, że nie gaśnie w śmierci

żadna myśl i czyn serdeczny.

Ci, co odwołani wcześniej,

nas wprowadzą w żywot wieczny.

Święci, którym powierzono

każdy krok nasz, każdy oddech,

rzucą w chwałę most zwodzony

na łańcuchach naszych modlitw.

J. Szczawiński, Wierzę w Świętych obcowanie

Uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny to święta wszystkich świętych i wszystkich dusz przyjętych do wiecznej miłości Boga. Jakże to zrobić – aby ich święto było autentyczne i żywe – tylko przywołując dzisiaj z miłością pamięć tych, którzy – w świecie już zapomniani i może nawet bez nagrobka z wypisanym imieniem – żyją jeszcze przynajmniej w naszym sercu, a nie tylko u Boga? Przygotujmy więc serce na święto zmarłych, co żyją u Boga i których nasze serce jeszcze nie zapomniało. Duszo, pamiętaj o zmarłych! Ucisz się, serce i wskrześ z grobu swego życia wszystkich, którym dana była twoja miłość.

Tak więc chcemy dzisiaj wobec Boga wspominać naszych zmarłych – tych wszystkich, którzy kiedyś należeli do nas i od nas odeszli. A jest ich tak wielu! Tak wielu, że nie możemy ich ogarnąć jednym spojrzeniem, lecz we wspomnieniu musimy raz jeszcze przejść wstecz całą naszą drogę życia, jeśli ten dzień świętych dusz ma być pozdrowieniem dla nich wszystkich. Wydaje się wtedy, jakby traktem naszego życia przeciągał ludzki pochód, od którego co chwila bez pożegnania i w milczeniu ktoś odłącza i skręcając w bok ginie w mroku nocy.

Dlatego serce każdego z nas jest dzisiaj przy tych, którzy tak właśnie odeszli. Nikt ich nie może zastąpić, bo nie ma innego człowieka, który mógłby uzupełnić ten zastęp ludzi rzeczywiście się kochających, gdy w nim nagle i nieoczekiwanie kogoś zabraknie […] Dlatego każdy z tych, co odeszli, zabrał ze sobą cząstkę naszego serca, a często nawet całe serce, jeśli śmierć przeszła środkiem naszego życia.

Duszo, nie zapominaj o zmarłych! Oni żyją. Żyją twoim życiem, które przed tobą jest jeszcze zakryte – żyją w wiecznej światłości, nie odgrodzeni od niej żadną zasłoną.

rozmyślanie z książki Karla Rahnera Mały rok kościelny.

Możliwość komentowania jest wyłączona.