PostHeaderIcon Historia w literaturę przekuwana

parnicki 2 Teodor Parnicki parnicki
                                       (1908-1988)
polski pisarz, autor powieści historycznych i historyczno-fantastycznych

Był synem Bronisława i Augustyny z Piekarskich. Jego ojciec studiował na politechnice w Berlinie, zaś po zdobyciu tytułu inżyniera wyjechał z rodziną do Moskwy, gdzie pracował aż do wybuchu I wojny światowej. Jako obywatel niemiecki zmuszony był do opuszczenia Moskwy – udał się do Ufy. Gdy w 1918 zmarła matka Teodora, jego ojciec ożenił się ponownie z młodą Rosjanką, która spowodowała umieszczenie pasierba w korpusie kadetów w Omsku, przeniesionego następnie do Władywostoku. W wieku 12 lat Teodor Parnicki, posługujący się na co dzień językiem rosyjskim albo niemieckim, uciekł do Harbinu w Mandżurii. Pomogła mu Polonia harbińska, umieszczając chłopca w polskim Gimnazjum im. H. Sienkiewicza w Harbinie. Z trudem opanowując język polski w wieku 15 lat postanowił wrócić do Polski i zostać polskim pisarzem. Po maturze i śmierci ojca przyjechał do Lwowa i rozpoczął studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza (dziś Uniwersytet Lwowski) pod kierunkiem filologa, badacza twórczości Juliusza Słowackiego, prof. Juliusza Kleinera. Poświęcił się jednocześnie filologii polskiej, anglistyce i orientalistyce. Jako znawca wygłaszał na Uniwersytecie Lwowskim cykle wykładów o literaturze rosyjskiej. W roku 1928 zaczął publikować swoje prace – od powieści sensacyjnych do historycznych. Powieść Aecjusz, ostatni Rzymianin przyniosła mu w nagrodę stypendium, dzięki któremu zwiedził Bułgarię, Grecję i Turcję. Wrócił do Lwowa tuż przed wybuchem II wojny światowej. Po zajęciu Lwowa przez wojska sowieckie został aresztowany i skazany na osiem lat więzienia. Odzyskał wolność w sierpniu 1941 i uzyskał stanowisko attaché kulturalnego przy ambasadzie polskiej w Kujbyszewie. Opuścił ZSRR z Armią Andersa, ewakuując się najpierw do Teheranu, następnie do Jerozolimy, gdzie przebywał do roku 1944. Przez następny rok, do 1945 przebywał w Meksyku, gdzie był attaché kulturalnym w ambasadzie RP. Po wycofaniu przez Meksyk uznania Rządu RP na Uchodźstwie i zamknięciu ambasady utrzymywał się z renty ufundowanej przez Polonię. Do Polski przyjeżdżał na krótko w latach 1963 i 1965, zaś w 1967 wrócił do kraju na stałe, zajmując się twórczością i nie dając się wciągnąć w działalność polityczną. W 1972 otrzymał nagrodę państwową I stopnia, a w 1986 uhonorowany został tytułem "Zasłużony dla Kultury Narodowej". Zmarł w Warszawie w trakcie pracy nad 4-tomową kolejną powieścią historyczną.

Oficjalnym debiutem Parnickiego była powieść historyczno-biograficzna Aecjusz, ostatni Rzymianin, w napisaniu kontynuacji przeszkodził mu wybuch wojny. Kilka lat później, przebywając w Jerozolimie, napisał i wydał Srebrne Orły. Oba te utwory należą do najpopularniejszych, a zarazem stosunkowo najłatwiejszych w dorobku pisarza. W latach 50. i 60., tzw. "okres meksykański", powstały najważniejsze powieści historyczne Parnickiego, m.in. Koniec Zgody Narodów, Słowo i ciało oraz trylogia Twarz Księżyca. Kolejne powieści Parnickiego cechuje ewolucja w kierunku autotematyzmu, autobiografizmu i fantastyki naukowej.
Pisarstwo Parnickiego, erudycyjne i wymagające wytrwałego odbiorcy, choć obejmuje dwa tysiąclecia, wszelkie niemal nacje i zakątki świata, zdominowane zostało przez dwa zasadnicze momenty dziejowe: późne cesarstwo rzymskie i narodziny w jego łonie chrześcijaństwa oraz początki państwa polskiego i jego miejsce w ówczesnej Europie. Całą twórczość Teodora Parnickiego cechuje kosmopolityzm i brak jakiejkolwiek stronniczości narodowościowej czy światopoglądowej. Jego utwory dążą nie tyle do odtworzenia zewnętrznego kolorytu, ale głębiej rozumianej atmosfery kulturowo-intelektualnej danej epoki, a także do ukazania procesu przenikania się różnych kultur i ich wpływów.
Teodor Parnicki był także najważniejszym krytykiem i teoretykiem powieści historycznej od czasów Józefa Ignacego Kraszewskiego. Począwszy od lat 30. XX wieku, w swoich licznych szkicach i wykładach postulował odnowę gatunku, której sam się zresztą podjął, ale – jak sam przyznawał – nie podołał. Wierzył, że o historii można pisać w sposób inny, niż robił to Henryk Sienkiewicz i polemice z powieścią sienkiewiczowską poświęcił wiele uwagi. Był znawcą literatury rosyjskiej i radzieckiej.

Odznaczenia
Order Odrodzenia Polski
Order Sztandaru Pracy

Nagrody
nagroda paryskiej Kultury (1963), Nagroda Młodych im. Włodzimierza Pietrzaka (1963, 1971), nagroda państwowa I stopnia (1972), nagroda Prezesa Rady Ministrów (1979), nagroda państwowa I stopnia (1984), nagroda Funduszu Literatury (1984), Nagroda Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego (1985)

Twórczość:

  • Trzy minuty po trzeciej
  • Hrabia Julian
  • Opowiadania
  • Aecjusz Ostatni Rzymianin
  • Szkice literackie
  • Srebrne Orły
  • Koniec Zgody Narodów
  • Słowo i ciało
  • Twarz Księżyca– Tom 1
  • Nowa Baśń 1 – Robotnicy wezwani o jedenastej
  • Twarz Księżyca Tom 2
  • Nowa Baśń 2 – Czas siania czas zbierania
  • Tylko Beatrycze
  • Nowa Baśń 3 – Labirynt
  • I u możnych dziwny
  • Nowa Baśń 4 – Gliniane Dzbany
  • Koła na piasku
  • Śmierć Aecjusza
  • Nowa Baśń 5 – Wylęgarnie dziwów
  • Twarz Księżyca Tom 3
  • Zabij Kleopatrę
  • Inne życie Kleopatry
  • Tożsamość
  • Nowa Baśń 6 – Palec Zagrożenia
  • Muza dalekich podróży
  • Staliśmy jak dwa sny
  • Rodowód literacki
  • Przeobrażenie
  • Historia w literaturę przekuwana
  • Sam wyjdę bezbronny
  • Sekret trzeciego Izajasza
  • Dary z Kordoby
  • Rozdwojony w sobie
  • Kordoba z darów
  • Opowieść o trzech Metysach
  • Ostatnia powieść
  • Dzienniki z lat osiemdziesiątych

105. rocznicę urodzin pisarza upamiętniamy wystawką książek z naszych zbiorów i innych źródeł.

IMAG0390 IMAG0380 IMAG0378 IMAG0376

Zapraszamy do Biblioteki na Piętrze

Książki z wystawy udostępniamy.

zobacz: http://www.polityka.pl/paszportypolityki/literatura/164472,1,teodor-parnicki.read

źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Teodor_Parnicki
źródło fot.:
http://tygodnik.onet.pl/4901,foto.html
http://www.polityka.pl/paszportypolityki/literatura/164472,1,teodor-parnicki.read

Możliwość komentowania jest wyłączona.

Archiwum wpisów
Marzec 2013
P W Ś C P S N
« Lut   Kwi »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
Kategorie