PostHeaderIcon Dziwna sprawa ta młodość

Jaroslaw_Iwaszkiewicz
Jarosław Leon Iwaszkiewicz
  "
Eleuter"
(1894 – 1980)
polski pisarz (prozaik, poeta i eseista), tłumacz i librecista, współtwórca grupy poetyckiej Skamander, współpracownik „Wiadomości Literackich”, wieloletni redaktor naczelny „Twórczości"

Urodzony jako Leon Iwaszkiewicz (imię metrykalne), nazywany imieniem Jarosław w najbliższej rodzinie (w oficjalnych dokumentach zapisano je dopiero po 1945). Naukę rozpoczął w 1902 w szkole w Warszawie, w 1904 przeniósł się wraz z rodziną do Elizawetgradu (dziś Kirowohrad), gdzie uczęszczał do liceum, a od 1909 mieszkał i uczył się w Kijowie. W tymże liceum, w związku z poznaniem uzdolnionych artystycznie kolegów (zwłaszcza Mikołaja Niedźwiedzkiego, którego określał jako swój uniwersytet) oraz nauczycieli, podjął pierwsze próby twórcze, głównie w zakresie komponowania utworów muzycznych, ale także poezji. Po maturze rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Kijowskim, których jednak nie ukończył. Studiował także w konserwatorium w Kijowie.
Pod koniec nauki w liceum i na początku studiów pracował też jako korepetytor, odbywając wtedy wiele podróży po dworach polskich i rosyjskich na terenie Polski i Ukrainy Naddnieprzańskiej, z których wrażenia będą kanwą licznych późniejszych utworów. Szczególnie istotny dla jego twórczości był pobyt w Byszewach koło Łodzi i znajomość z tamtejszym środowiskiem szlacheckim. W 1918 w związku z rozszerzającym się chaosem rewolucyjnym na Kijowszczyźnie wyjechał do Warszawy.
Na początku lat 20. XX w. służył w stacjonującym w Ostrowie Wielkopolskim 221. Pułku Piechoty złożonym głównie z ochotników (towarzyszył mu m.in. Aleksander Wat). Od 1928 zamieszkał wraz z żoną w Podkowie Leśnej w posiadłości Stawisko. Dzisiaj znajduje się w niej muzeum.
W latach 1923–1925 był sekretarzem marszałka Sejmu Macieja Rataja. Od 1927 pracował w dyplomacji. Pełnił obowiązki sekretarza ambasady RP w Kopenhadze (1932–1935) i Brukseli (1935–1936).
W czasie II wojny światowej działał w strukturach Polski Podziemnej w wydziale kultury i sztuki. Współpracował z prof. Lorentzem przy ratowaniu zabytków kultury. Willa w Stawisku przez cały okres okupacji, a zwłaszcza po upadku powstania warszawskiego, była schronieniem dla wielu Polaków i Żydów zagrożonych aresztowaniem.
W latach 1945–1946, 1947–1949 i 1959–1980 pełnił funkcję prezesa Związku Literatów Polskich. Od marca 1947 do grudnia 1948 wydawał pismo „Nowiny Literackie”, które miały w jego zamierzeniu wznowić tradycje „Wiadomości Literackich”. Po wojnie bezpartyjny poseł na Sejm, przewodniczący Polskiego Komitetu Obrońców Pokoju. Od 1958 był także członkiem Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.
Pochowany 5 marca 1980 (na jego życzenie w mundurze górniczym) na cmentarzu w Brwinowie pod Warszawą.
Muzeum życia i twórczości Jarosława Iwaszkiewicza (Muzeum Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów) otwarto po śmierci pisarza w willi Stawisko w Podkowie Leśnej.
Jarosław Iwaszkiewicz był biseksualistą. Motywy homoseksualne były poruszane przez niego zarówno w poezji, jak i prozie. W swoich zapiskach intymnych, dzienniku i listach wprost określa siebie jako homoseksualistę. Wynikało to raczej z jego generacyjnych przyzwyczajeń do określeń z poprzedniej epoki. W świetle współczesnego rozumienia orientacji seksualnych i jego biografii można scharakteryzować go jako biseksualistę.
Jego żoną była pisarka i tłumaczka Anna Iwaszkiewiczowa z domu Lilpop. Miał z nią dwoje dzieci: Marię (ur. 1924) i Teresę (ur. 1928). Dalekim krewnym poety był kompozytor Karol Szymanowski.

Twórczość (wybrana):

Debiutował w 1915 wierszem Lilith w kijowskim piśmie „Pióro”. Debiut książkowy to Oktostychy w 1919.

  • Oktostychy
  • Dionizje
  • Księga dnia i księga nocy. Poezje
  • Powrót do Europy 
  • Lato 1932
  • Inne życie
  • Wiersze wybrane
  • Ody olimpijskie
  • Ciemne ścieżki
  • Jutro żniwa
  • Krągły rok
  • Śpiewnik włoski
  • Album Tatrzańskie
  • Mapa pogody
  • Hilary, syn buchaltera
  • Ucieczka do Bagdadu
  • Księżyc wschodzi
  • Pejzaże sentymentalne
  • Zmowa mężczyzn
  • Panny z Wilka
  • Czerwone tarcze
  • Młyn nad Utratą
  • Dwa opowiadania 
  • Nowele włoskie
  • Opowiadania. 1918–1953, t. I–II 
  • Tatarak i inne opowiadania
  • Kochankowie z Marony
  • Sława i chwała 
  • O psach, kotach i diabłach
  • Kochankowie z Werony
  • Lato w Nohant
  • Maskarada
  • Król Roger
  • Książka o Sycylii
  • Książka moich wspomnień
  • Portrety na marginesach
  • Jarosław Iwaszkiewicz, Teresa Jeleńska, Konstanty Jeleński, Korespondencja

Za swoją działalność literacką i polityczną otrzymał wiele nagród i odznaczeń, m.in. tytuły doktora honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego (1971) i Jagiellońskiego (1979).
W 1936 został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury. W 1949 odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I klasy. Odznaczony także Orderem Budowniczych Polski Ludowej. Pisarz dwukrotnie otrzymał Nagrodę Państwową I stopnia w 1952 i 1955 r. W 1970 otrzymał Międzynarodową Leninowską Nagrodę Pokoju Za Utrwalenie Pokoju Między Narodami.

120. rocznicę urodzin pisarza upamiętniamy wystawką książek z naszych zbiorów i innych źródeł

3 2 5 4 1

Zapraszamy do Biblioteki na Piętrze

Książki z wystawy udostępniamy.

zobacz: Muzeum Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów w Stawisku
            
Filmowe adaptacje utworów Jarosława Iwaszkiewicza
            
Nagroda im. Jarosława Iwaszkiewicza

źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Jaros%C5%82aw_Iwaszkiewicz

Możliwość komentowania jest wyłączona.

Archiwum wpisów
Luty 2014
P W Ś C P S N
« Sty   Mar »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
2425262728  
Kategorie