Archiwa
Marzec 2012
P W Ś C P S N
« Sty   Kwi »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
Kategorie

PostHeaderIcon Rok 2012 Rokiem Janusza Korczaka

                                            Janusz Korczak 1978 (1979) – 1942

              anigif

Janusz Korczak, to pseudonim Henryka Goldszmita pisarza, publicysty, pedagoga, lekarza pediatry, który całe życie poświęcił pracy wychowawczej z dziećmi. Twierdził, że ludzie zajmujący się dziećmi powinni je rozumieć i starać się się  zrozumieć świat widziany ich oczyma. Janusz Korczak swoją twórczość literacką poświęcił  dzieciom. Pisał o nich i dla nich. Wykorzystywał bezpośrednio wiedzę nabytą w czasach, gdy był wychowawcą. Zróżnicowana pod względem uprawianych form ukazywała odrębność i swoisty klimat dziecięcego świata. W 1912  został kierownikiem Domu Sierot dla dzieci żydowskich w Warszawie, który funkcjonował do 1942 roku. Po I wojnie światowej był współorganizatorem Naszego Domu, zakładu wychowawczego dla dzieci polskich, działającego w latach 1919-1926. Pracując w obu sierocińcach założył i redagował dziecięce gazetki :  1919-1926 “W słońcu”, 1925-1939 “Szkoła Specjalna”, 1926  “Mały Przegląd” czasopismo redagowane przez dzieci. W latach 1935-1936  wygłaszał pogadanki radiowe pod pseudonimem Stary Doktor. Literackie eseje, w których wyraził swoje poglądy wychowawcze zawarł w : Momenty wychowawcze – 1919, Jak kochać dziecko – 1920, Prawo dziecka do szacunku – 1929. W  1937  został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury. Zginął w 1942  roku w obozie koncentracyjnym  w Treblince, gdzie dobrowolnie towarzyszył w drodze na śmierć w komorze gazowej żydowskim dzieciom z Domu Sierot. Janusz Korczak pracując z dziećmi kierował się zasadą opartą na szacunku do dziecka, rozwijaniu jego samodzielności i pobudzaniu aktywności społecznej. Domagał się  dla dziecka miłości, zrozumienia i akceptacji, zapewnienia podstawowych  wartości egzystencjalnych. Ukazywał dziecko -  bohatera swoich książek w świecie odmiennym, ale jakże podobnym do świata dorosłych. W życiu i pracy z dziećmi kierował się zawsze dobrem dziecka.

Dla dzieci napisał : 1901 – Dzieci ulicy, 1906 – Dziecko salonu,1910 – Mośki, Joski i Srule, 1911- Józki, Jaśki, i Franki, 1913 – Sława, 1914 – Bodo, 1914- Spowiedź motyla, 1923 – Król Maciuś Pierwszy i Król Maciuś na wyspie bezludnej, 1924 – Bankructwo małego Dżeka, 1925- Kiedy znów będę mały, 1934 – Kajtuś Czarodziej, 1938 – Uparty  chłopiec.

Odrębne miejsce jego twórczości zajmują : Pamiętnik pisany w warszawskim getcie w 1942 roku i Wybór pism.

W 1979 roku powstała Międzynarodowa  Nagroda Literacka im Janusza Korczaka, przyznawana co dwa lata do 2000 roku na Biennale Sztuki dla Dzieci w Poznaniu za twórczość literacką dla dzieci. Utworzono Międzynarodowe Stowarzyszenie im. Janusza Korczaka, które ma na celu upowszechnianie idei Korczaka  oraz Polskie Stowarzyszenie im. Janusza Korczaka z siedzibą w Warszawie, którego hasło przewodnie na rok 2012 brzmi : “Czuć jak dziecko, myśleć jak Stary Doktor”.

Źródlo :

www. rema.com.pl

Słownik literatury dziecięcej i młodzieżowej / pod red. B. Tylickiej, G. Leszczyńskiego. Wrocław 2002

Bohaterowie naszych książek / B. Tylicka. Łódź 1999

Możliwość komentowania jest wyłączona.